Ruimtes (for english scroll down)

'Ik denk dat Cézanne zijn gehele leven naar de diepte heeft gezocht’, zegt Giacometti, en Robert Delauney zegt: ‘De diepte is de nieuwe inspiratie’. Vier eeuwen na de ‘oplossingen’ van de Renaissance en drie eeuwen na Descartes, is de diepte nog altijd nieuw, en ze eist dat men haar zoekt, niet slechts ‘één keer in zijn leven’, maar een heel leven lang.
Maurice Merleau-Ponty

 

 

Meditatieve video-performance, waarin een transitie van de fysieke ruimte waarin publiek en performers zich bevinden (het theater), naar de in videobeelden gerepresenteerde open ruimte van een zeeuws natuurgebied, voelbaar wordt gemaakt.
In zekere zin is dit een overgang van de ruimte van performance-kunst naar de ruimte van de cinema (het landschap waarin de film zich afspeelt). In ‘Ruimtes’ wordt deze overgang gedurende ± 50 minuten gedetailleerd uitgewerkt. Hierbij spelen de volgende elementen een rol:

Beeld: Overgang van witte schermen als objecten in de fysieke ruimte naar beelden als representaties van een andere ruimte.

Licht: Overgang van lampen die de fysieke ruimte, inclusief de schermen, belichten, naar projectie-licht dat op de schermen een andere ruimte representeert.

Performance: Overgang van een situatie waarin de performers fysiek aanwezig zijn, bewegen, en posities in relatie tot publiek, schermen en ruimte innemen, naar een situatie waarin zij in de gerepresenteerde ruimte aan of afwezig zijn en in het hier en nu van de fysieke ruimte vergeten worden.

Geluid: Overgang van geluid dat hier en nu in de fysieke ruimte klinkt (zowel pre-recorded als geluid dat door de performers gemaakt wordt), naar geluid dat deel uitmaakt (of lijkt uit te maken) van de gerepresenteerde ruimte.

Muziek: Subtiele dramaticering van de transitie. Lange klanken die in de ruimte klinken, en uiteindelijk plaatsmaken voor geluiden van wind, water en vogels in het waddengebied.

Voor een eerste (photoshop) schets van het werk klik hier.

 

---------------

 

Spaces

‘I believe Cézanne was seeking depth all his life,’ says Giacometti. Says Robert Delaunay, ‘Debth is the new inspiration’. Four centuries after the ‘solutions’ of the Renaissance and three centuries after Descartes, depth is still new, and it insists on being sought, not ‘once in a lifetime’ but all through life.
Maurice Merleau-Ponty

 

 

Meditative video-performance, in which a transition between the physical space in which the audience and performers find themselves (the theatre), and the by video-images represented open space of a tidal marsh, is made sensible.
In a way this is a transition from the space of performance-art to the space of cinema (the landscape in which ‘the story’ develops). In ‘Spaces’ this transition will be worked out detailedly in about 50 minutes. The following elements will be important in this:

Image: Transition from white screens as objects in the physical space, to images as representations of another space.

Light: Transition from lamps that light the physical space, including the screens, to light from the video-beamers that represents other spaces on the screens.

Performance: Transition from a situation in which the performers are physically present, move, and take in positions in relation to the audience, the screens and the space, to a situation in which they are present or absent in the represented space, and become forgotten in the here and now of the physical space.

Sound: Transition from sound that sounds in the here and now of the physical space (both pre-recorderd material, and sound made by the performers), to sound that is part of (or seems to be part of) the represented space.

Music: Subtle dramatisation of the transition. Long (drone) sounds that sound in the space, and in the end make place for the sounds of wind, water and birds in the ‘wadden-area’.

For a first photoshop-sketch of the work click here.

 

home